Een tijdje geleden heb ik me - samen met een Franse aannemer - in de huizenhandel gestort. Daar heb ik heel wat van opgestoken. Bijvoorbeeld dat je je niet samen met een Franse aannemer in de huizenhandel moet storten. Onze samenwerking kwam er op neer dat ik het geld stortte en het werk deed (huizen zoeken, site bouwen, reclame maken, mensen rondleiden) en hij commissie ving over verbouwingen en meedeelde in de winst uit verkoop. Inmiddels ben ik dan ook gestopt met die handel. Het laatste huis is geliquideerd en ik ga me weer gewoon concentreren op mijn core business: de reclame.
Toch krijgt mijn OG-avontuur nog een staartje. Vorige zomer ben ik namelijk, op zoek naar 'handel', op een prachtige oude boerderij gestuit, helemaal overwoekerd, maar heerlijk rustig gelegen, midden in de velden. Er is een hectare land bij, waarop het huis, geflankeerd door een paar eeuwenoude eiken, een beetje achteraf ligt, ver van de overigens allesbehalve doorgaande weg. Een interessant 'object', dus. Via het kadaster en met behulp van internet spoorde ik de eigenaren op in Zwitserland. Telefonisch vroeg ik ze of ze het nog een decennium leeg wilden laten staan of wilden verkopen. Ze hadden de in 1990 gestarte restauratie om privéredenenen inderdaad al bijna tien jaar uitgesteld. Maar nu ik het zo op de man af vroeg, wilden ze het - zij het met pijn in hun hart - wel voor een flink bedrag van de hand doen. Door wat interne strubbelingen met mijn Franse aannemer gebeurde er eerst weer een paar maanden niets. Ik kocht 'm uit en concentreerde me op de verkoop van de twee overgebleven panden. Maar nu dat gelukt is en ik mijn spaarcentjes weer beschikbaar heb, is ineens een andere optie actieel geworden. We kunnen die mooie oude boerderij natuurlijk ook voor onszélf kopen! We wilden eigenlijk niet meer verhuizen omdat we de kinderen niet opnieuw uit hun inmiddeld vertrouwde schoolomgeving wilden halen. Maar dat nieuwe droomhuis ligt in ons buurdorp. Dus ze blijven op dezelfde school, met dezelfde vriendjes! Kortom, zo'n beetje in dezelfde week dat we in onze huidige woning de laatste verfkwast van de muur trokken, hebben we besloten weer te verkassen. Daarmee komt ons huis in La Chapelle-Thècle, waarvan je op deze site tientallen foto's aantreft, nu te koop. De prijs is nog niet geheel duidelijk. De makelaar komt binnenkort een taxatie maken en ook de notaris mag haar zegje doen. Maar een koopje wordt het zeker niet. Daarvoor hebben we er al te veel in geïnvesteerd. Maar waarom verkopen? We wonen hier toch lekker? Dat is waar. Iedereen die hier komt, kijkt zijn ogen uit. De mooie salon met enorme vide en stenen vloer, de eetkamer met natuurstenen cheminée, de geheel met parket belegde bovenverdieping met vloerverwarming, onze natuurstenen badkamer met unieke, op maat gemaakte wasbak, spiegelverwarming en ingenieus weggewerkte afvoerput, de veranda met zo'n 20 meter glas, waarvan 4 meter opening naar het terras... indrukwekkend! Inderdaad, indrukwekkend, en dat is precies een beetje ons probleem. Het is zo'n luxe huis geworden voor ons viertjes, dat we verlangen naar iets kleiners. We willen weer intiemer wonen. Bovendien willen we - mede gedwongen door de economische toestand in Nederland - ook graag wat goedkoper gaan wonen, onder andere door het andere huis minder luxe te verbouwen. Want hoe goed ik ook ben in mijn vak, het is niet makkelijk voor een freelancer in deze tijd. En een groot huis kost natuurlijk ook meer aan onderhoud, belasting en verwarming. Kortom, als je iemand kent die een beetje stevig huis in Frankrijk zoekt, met bijna 300m2 woonoppervlak, 3 badkamers, 3 wc's, 5 slaapkamers (waarvan twee van ruim 40m2) en een kantoor, plus in de stal en de schuur nog ruimte voor twee of drie gites/chambres d'hotes... wijs diegene dan op deze site. Of laat hem of haar mij mailen. Voor een uitgebreide beschrijving met actuele foto's, klik hierrr. | |