Barend en Van Dorp

Een van de gevaren van werken vanuit Frankrijk, is dat je het contact met de Nederlandse werkelijkheid zou kunnen verliezen. Daarom is het fijn dat wij via de satelliet nog steeds kunnen genieten van Sesamstraat, Villa Achterwerk, Nova, Netwerk en Yvon Jaspers (oeps, slip of the tongue. Over tongen gesproken, die Yvon Jaspers hè, die...) Enfin, ik dwaal af.

Gisteren genoten van het derde deel van de documentaire over de Tweede Kamer, zalige deconfiture van de LPF. Met dat zelfingenomen meisje Fazouali of hoe heet ze, dat na de val van het kabinet in haar te dure Mercedes gaat stemmen... voor de VVD!

Vervolgens viel ik zomaar in een ander stukje kwaliteitstelevisie: Barend en Van Dorp. Heerlijke satire waarin de serieuze journalistiek op de hak genomen wordt. In de eerste uitzending van het seizoen, deden de heren een hilarische pastische op de Privé-rubriek van de Telegraaf. Echt humor. Zoals ze dat hijgerige toontje wisten te treffen bij het in de hoek drijven van Hans van Breukhoven, die zijn Freetel.nl kwam promoten. Barend zei: "Ja, we willen het ook nog even over je kinderen hebben. (Hans heeft ruzie met twee van zijn kinderen) Dat hadden we van tevoren gezegd, hè, dat we daar ook een vraag over wilden stellen."
Dus dan mag het.

Hans, die overigens steed verder leeg lijkt te lopen naarmate zijn Vanessa steeds voller gespoten wordt, nam de inbreuk op zijn privéleven voor lief. Er moest immers een Freetel gepromoot. Hij lachte zich cosmetisch aangebrachte guitige kuiltjes in de wangen. Sputterde wat tegen toen hij van Frits het verwijt kreeg dat hij zijn verhaal breed had uitgemeten in de Telegraaf, maar hield verder de liposuctie stijf op elkaar. Ook bij het direct op het verwijt volgende verzoek of hij hier op TV wél even wilde vertellen hoe het nou precies zat. Hijg, hijg.

Barend en Van Dorp journalistiek van de bovenste plank? Nee. Al lang niet meer. Drijvend op routine en effectbejag staan die lamme goedzak en zijn extreem pro-israëlische side kick elke werkdag garant voor een flinke portie ergernis. Vreselijk, die kleine glimogige wijsneus, die overigens met de dag meer op zo'n egelpoppetje gaat lijken (u weet wel, zo'n Oostenrijks mannetje met stekelhaar in Lederhose, dat je een heus pufjesblazend sigaretje in de mond kunt steken). En dan die Jan Mulder! Het ene moment Henk bulderend in de rede vallend en uitkafferend, om hem na de uizending achter de coulissen weer slijmerig om de hals te vallen. Komt wel een beetje huichelachtig over, Jan. Heb je soms niet door dat de camera gewoon doordraait?

Wat het voor mij persoonlijk allemaal nog erger maakt, is dat ik toevallig weet dat B&vD ondanks hun moreel hoogwaardige houding ook maar een stelletje nauwgeestige klootzakken zijn, en dan vooral die Barend. Een bevriende freelance cameraman, die na jarenlange trouwe dienst inclusief onbetaalde schnabbels voor wat vrindjes van Frits één keertje weigerde om nog een uurtje na werktijd te blijven schieten omdat hij dit keer écht een vervolgafspraak had, kreeg te horen: "Als je nu vertrekt, hoef je nooit meer terug te komen." Hij vertrok toch, en werd nooit meer ingehuurd. Pats. Oh, wat zijn wij oprecht en wat weten wij hoe het hoort. Maar goed, ik lijd dus extra door de wetenschap dat ondanks hun ostentatieve verontwaardiging over vermeende misstanden in de wereld hun eigen gewetensfunctie ernstige gebreken vertoont. Of gaat Frits alsnog zijn excuses aanbieden aan die cameraman? Nee, is-ie te klein voor.

Dat bleek overigens ook gisteren weer, want de heren hadden de HP-journalist en schrijver van 'Oranjebitter,' ene Tjeu of Teu Vaessen, uitgenodigd om iets te komen vertellen over zijn boek. De goede man zat helemaal te glunderen, bien étonné de se trouver ensemble met Mijntje Donners, samen met haar kampioensteam aanwezig als alibi om het Nederlands Voetbalelftal een veeg uit de pan te geven en weg te zetten als een stelletje ongemotiveerde klootzakken. En nog lelijk ook, zeker in vergelijking met de immer kort en strak (volgens Jan M.) aangeklede hockeymeisjes. Maar goed, Theu zat daar dus, ging rechtop zitten om te vertellen hoe goed zijn boek was, en werd onverwachts keihard onderuitgehaald. Na steeds te zijn getutoyeerd door Frits, werd hij ineens met 'U' aangesproken. Hoe wáágt U het om na een jaar lang interviews afnemen en artikelen schrijven ineens een boek te publiceren tegen de zin van Margarita en Roy! Wat een gemene streek van u! Niet ethisch! Nee, dan wij, Barend en Van Dorp! Wij schreven ooit een boek over Cruyff, en die wilde niet dat het in het buitenland uit zou komen, en toen hebben we het niet gedaan! Goed van ons hè?

Thjeu kreeg er een droge mond van, bleef echter overeind en probeerde uit te leggen dat hij wél toestemming had voor het boek, maar natuurlijk kwam hij er niet meer tussen, want Frits heeft de geluidsman achter zich, die lastige gasten 'wegdraait'. En opnieuw de dubbele moraal van BvD. Thieu wist - tussen de verwijten van Fritz door - in te brengen dat hij de goedkeuring zwart op wit had. "Maar", zei hij, "die heb ik nu niet bij me, want ik wist niet dat jullie hierover zouden beginnen." Kennelijk was hij niet zoals Hans van Breukhoven van te voren ingelicht over kritische of persoonlijke vragen. Hij was immers geen captain of industry, maar een onbeduidende journalist en werd dus volledig in het ongewisse gelaten tot het moment dat hij van collega ineens aangeklaagde werd. Goedkoop scoren, Frits!

Nog een laatste dingetje. Waar ik ook slecht tegen kan, is omhooggevallen miljonairs die andere miljonairs verwijten dat ze te veel verdienen. Dat gezeur over die topman van AH. Natuurlijk is dat onbeschaafd veel geld! Maar misschien is die man wel heel waardevol voor AH. Frits verdient toch al gauw een 20ste deel van die ruim 10 miljoen euro. Pak 'm beet 500.000. Dus wie krijgt hier nou te veel betaald?

©KREK.

Korte introductie: de volgende columns schreef ik voor het weblog Kladblog.com, dat vooral bezocht wordt door mensen op zoek naar spanning, gratuit vermaak, erotiek en bevestiging van hun eigen gedachtengoed, sterk geïnspireerd op dat van Pim Fortuyn. Toen ik er voor het eerst kwam - in de periode rond de moord op leraar Van Wierden door leerling Murat -werd ik geschokt door het ongenuanceerde geblaat van de bezoekers. Iedereen tuimelde over elkaar heen om de dader en in één moeite door alle andere 'criminele allochtonen' een voortijdige dood of op zijn minst uitzetting toe te wensen. Mijn voorzichtige protesten leidden al gauw tot grove beledigingen. Na een tijdje tegengas bieden en klagen over het eenzijdige commentaar, werd mij gevraagd of ik dan wellicht gastcolumnist wilde worden. Gewoon, om ook eens een andere mening te doen horen. Dat wilde ik wel. Het resultaat staat hier onder.

Krek. Aangenaam.

Wat mij opvalt als ik de reacties in veel weblogs bekijk, is dat de mensen met de grootste bek meestal geheel anoniem reageren. Het zijn belletjetrekkers, die hun hoofd om de hoek van de deur steken, heel hard POEP roepen en er vervolgens weer vandoor gaan. En áls ze al een mailadres achterlaten, dan is het een hotmail-accountje.

POEP! Was getekend: knkrhr23@hotmail.com.

Ik ben zo niet opgevoed. Ik vind, als je ergens binnen komt, dan is het wel zo netjes je even voor te stellen. Krek. Aangenaam.

Wie is krek.? Krek. is een brave vent. Een redelijk gewone huisvader met een vrouw en twee kinderen (jongen/meisje, zoals het hoort). Zie me als een willekeurige voorbijganger. Een gemiddelde Nederlander, die geen vlieg kwaad doet. Ik hou van lekker eten, een glaasje drank. Soms drink ik wat te veel, maar ik word nooit agressief. Ik heb en ben al dertig jaar niet geslagen of geschopt. Vroeger stemde ik zelfs PSP. En al verdien ik tegenwoordig heel aardig, ik denk en stem nog steeds links, en in geen geval op de kapitalisten van de VVD. Waarschijnlijk vindt het gros van de Kladblog-bezoekers mij een watje, mietje, zijksnor, fluts of gewoon een ongelofelijke klootzak. Dat mag. Ik hou gewoon niet van ruzie. Dat is alles.

Dit alles in acht genomen is het verwonderlijk dat ik me hier bij Kladblog profileer. Dit is nu eenmaal geen site voor mietjes. Hier komen alleen echte kerels (en af en toe een loslopend echt wijf). Makkers die wel houden van een beetje keet schoppen. Wat ik hier wekelijks ga schrijven, gaat zeker ruzie opleveren. Mijn standpunten zijn hier weinig populair. Ik ben bijvoorbeeld vóór het openen van de grenzen voor immigranten. Sterker, ik heb dat hele concept 'Nederland' nooit zo begrepen. Wat nou: "Het is óns land." Je kunt een land niet bezitten, hooguit bezetten. En al dat gemekker van ons tegenover geitenneuquers (na q altijd een u!) en illegale uitvreters komt me ook mijlenver de strot uit. Als je het belastinggeld dat blanke koppelbazen jaarlijks achteroverdrukken met de zwarte tewerkstelling van illegale buitenlanders zou verdelen over die 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers, kun je al die gevluchte stakkers een pracht van een basisinkomen verstrekken. Zonder dat het de Nederlandse belastingbetaler ook maar een cent hoeft te kosten! En als je de miljarden die verdwijnen in de zakken van konkelende aannemers afzet tegen de schade aangericht door die paar duizend criminele krullebolletjes, dan begrijp je dat we van een mug een kameel maken met onze overdreven aandacht voor de allochtone jeugdcriminaliteit.

Tuurlijk, het mag niet en het is een schande en ze moeten zich aanpassen aan onze normen en waarden. Maar ze horen hier nu eenmaal thuis en ook al zitten er gevaarlijk losgeslagen jochies bij, de kans dat je ze weg kunt sturen is nihil. Dus probeer een oplossing te bedenken, in plaats van elkaar allemaal dom na te blaten dat ze het land uit moeten.

Maar wacht, het wordt erger! Ik ben namelijk óók tegen geweld. Online of waar dan ook. Ik ben voor de dialoog. Dingen uitpraten. Relativeren. Niet meteen mensen op hun bek slaan of een virtueel nekschot geven. Gek hè. Geiteharenwollen sokkengelul! Ouderwets. Belegen bullshit die alleen wordt uitgekraamd door halve garen met een mentaliteit uit de vorige eeuw. Achtelijke lui, zoals jouw ouders of je baas.

Jouw ouders? Ja, jouw ouders, ja! Want ik wed dat de mensen die op het net anoniem de grootste bek hebben, veel van wat ze hier aan vuiligheid spuien nooit maar dan ook nooit hardop bij hun ouders in de woonkamer of bij de baas op kantoor zouden durven zeggen. Dan zijn ze namelijk niet knkrhr23@hotmail.com, maar Jan, Chantal of Henk, afhankelijk van de liefde, de poen en het respect van gewone, ouderwets nette mensen. Zoals hun ouders. Hun baas. Of krek.

Prettige kennismaking. Graag tot ziens.

krek.

PS: RESPECT voor de mannen van Kladblog, die mij hier wekelijks een mening laten verkondigen waar zij zelf maar zeer ten dele achter staan. Oók lef.

ANTI-GEWELD VOLGENS KREK.

Jongens, hou je vast, ik een reuze-idee bedacht. Iedereen klaagt maar over de toenemende gevoelens van onveiligheid in Nederland, maar niemand komt met een oplossing. Ik wel. Hét antwoord op de straatcriminaliteit: low income crime krek-down.

De probleemgroep
Allereerst gaan we op zoek naar de kern van het probleem. We kijken welke bevolkingsgroepen de meeste criminaliteit veroorzaken, waarbij we ons concentreren op zaken die de burgers het meest raken: straatroof, overvallen, inbraak, (winkel)diefstal en openbare geweldpleging. Volgens statistieken wordt 93% van deze categorie misdrijven gepleegd door met name jonge mensen uit de laagste inkomensgroepen. Dit zijn dus uitkeringsgerechtigden en lager geschoolden met een inkomen tot circa 20.000 euro bruto per jaar. Een zeer gevaarlijke groep, die we dus terdege in de gaten moeten houden. Het probleem is echter dat leden van deze groep niet makkelijk te herkennen zijn. Ze dragen vaak dure merkkleding en rijden in zeer acceptable auto's. Natuurlijk, sommigen pik je er zo uit door hun onbeholpen sociolect. Maar anderen spreken ondanks hun afkomst heel acceptabel Nederlands.

Makkelijke indentificatie
Ik pleit dan ook voor een duidelijk zichtbaar te dragen herkenningsteken voor mensen met een sub-modaal inkomen. Een rood vignet bijvoorbeeld, met daarop een opgestoken duim, om het positief te houden. Want op zich is het lidmaatschap van deze groep natuurlijk niets om je voor te schamen. Dit vignet kan op de kleding aangebracht worden en in de vorm van een sticker naast de nummerplaat van de auto gekleefd worden. Op deze wijze kan de politie potentiële criminelen direct identificeren en desgewenst aanhouden voor een preventief onderzoek. Ik weet zeker dat op deze wijze heel wat misdaden voorkomen kunnen worden, waardoor de veiligheid op straat met sprongen toe zal nemen. Natuurlijk heeft de maatregel enige invloed op de privacy van de betrokkenen. Een kleine prijs om te betalen voor een veilig straatbeeld, waarvan de lagere inkomensklassen zélf nog het meest zullen profiteren, aangezien zij in de buurten wonen waar de onveiligheid de meeste overlast bezorgt.

Wat doet de regering?
Ik zou zeggen, beleidsmakers, het idee ligt nu op straat. Doe er uw voordeel mee!

©KREK.

Sta voor wat je zegt!

Een kennis van mij werkt op het ministerie van OC&W, waar zij betrokken is bij het mediabeleid. Zij vertelde me dat er in samenwerking met Justitie gewerkt wordt aan wetgeving die het anoniem beschadigen van personen op het internet onmogelijk moet maken. Zo wordt gedacht aan de verplichting van weblogs om alleen reacties te accepteren van mensen die zich ingeschreven hebben. Aan elke registrant wordt een ip-adres gekoppeld, zodat achterhaald kan worden vanaf welke computer een reactie gepost wordt. Daarmee is het dus uit met anonieme geweldadige bedreigingen aan bekende personen, zoals Stivoro-directeur Trudy Prins. Overigens heeft weblog Retecool, vooruitlopend op de nieuwe wetgeving, het anoniem reageren al onmogelijk gemaakt.

Wat mij betreft een uitstekend idee. Iedereen kan maar roepen wat hij wil op de weblogs, en daar wordt veel misbruik van gemaakt. Overigens komt de vrijheid van meningsuiting met de nieuwe wet niet in het geding, want iedereen mag blijven roepen wat hij wil. Mits hij bereid is ook zelf de consequenties te dragen voor zijn uitingen.

Ik vind het niet alleen een goed idee, ik moest er zelfs een beetje om lachen. Een van de eerste reacties op mijn vorige column kwam van een zeker Bastiaan. Toen ik hem van repliek diende en "anoniem Basje" noemde, schreef hij het volgende:

Nee Krek, jij bent lekker bekend.
Je loopt anoniem op een blog een grote bek te geven. Als je dan zo'n flinke vent bent moet je gewoon al je gegevens openbaar maken, Dus Adres, telefoonnummer etc. DAN ben je pas een flinke vent. Mannen van kladblog, hoe konden jullie zo stom zijn om deze eikel in dienst te nemen.

Ik kon hem er vervolgens subtiel op wijzen dat naast mijn naam steevast een verwijzing naar mijn site staat. Een paar keer klikken en hij had al mijn gegevens. Bood hij vervolgens zijn excuses aan voor zijn valse beschuldiging? Wat dacht je? Sterker, Bas is nog steeds regelmatig te vinden in de reactiekolommen van Kladblog, en nog steeds even anoniem. Nog geen hotmail-adres kan er af. Dus Bas, mag ik nu even?

Bas, je loopt anoniem op een blog een grote bek te geven. Als je dan zo'n flinke vent bent moet je gewoon al je gegevens openbaar maken, Dus Adres, telefoonnummer etc. DAN ben je pas een flinke vent.

©KREK.

Pleidooi voor een Doel van de Maand

De weblogwereld, en vooral het hoekje waarin wij ons ophouden, staat bekend om zijn oppervlakkigheid. Wat kom je tegen als je de onderlinge links surft? Plat mannenamusement à la Flabber. Slap gelul over dranque en andere persoonlijke hang ups (bowling!) à la Worstkaas. Afzeiken van jeugdige sitedesigners en pluggen van obscure muziek à la Retecool. Gejeremieer over de onveiligheid in Nederland (gelardeerd met naakte wijven) à la Kladblog. Een dagelijkse greep uit de www-beerput van Volkomenkut. Een ongezonde mix tussen wetenschap, poëzie en zwatel à la IJsqueen. Semi-intellectuele dictatoriale woordenbrij à la Verbal Jam. Uploadoverlast, kaalkopsignalering en puberjournalistiek à la GeenStijl...

Met excuses voor wie ik vergeten ben.

Is er ook iets anders?
Weblogs zijn media voor massa-entertainment. Dat is op zich al nuttig zat. Maar wat voegt het wezenlijk toe op - laten we zeggen - kosmisch niveau? Wat is het netto rendement voor de samenleving. Wat doen we met onze maatschappelijke verantwoordelijkheid? Nee, nu niet meteen kokhalzend op zoek naar een spatvrije prullenbak. Waarom zouden we met zijn allen niet ook iets positiefs kunnen doen? Zonder ironie, sarcasme of dubbele bodems? Ik weet, dat is wennen, qua concept. Maar laat het toch even indalen.

Reclame voor goede doelen
Nu hoor ik je al roepen: "Hoe dan, hè, krek., vuige moraalridder! Hoe dan?" De oplossing is simpel. We gaan net als vele traditionele media gratis advertentieruimte weggeven aan Het Goede Doel! Alleen kiezen wij niet zoals andere media blind voor de marketingjongens van SIRE, maar gaan we op zoek naar onze eigen benefietjuweeltjes. Kleine, vaak particuliere, strijkstokloze initiatieven die de geworven fondsen heel gericht besteden, daar waar de nood het hoogst is.

Waarom zouden we?
Gewoon, om wat terug te doen. Om tegenwicht te bieden tegen de stroom botte beledigingen, gore beelden, infantiele spelletjes en onzinnige discussies die weblogs zo populair maken.

Wat doen we in concreto?
Het mooiste zou zijn als iedereen meedoet. Dus niet alleen de hierboven genoemde collega's, maar álle weblogs van Nederland. Ik stel voor dat we elke maand samen een goed doel kiezen. Dit Doel van de Maand krijgt een banner op de voorpagina van de deelnemende weblogs. Hier bij Kladblog houden we op een apart deel van de site een forum bij waar plaats is voor suggesties van goede doelen, eigen inbreng (logo, betere naam?), en discussie. En natuurlijk zorgt de redactie van elk weblog aan het begin van de maand voor een kort introductielogje met een verwijzing naar de website van het doel.

OK, doen we?
Goed. Meteen beginnen. Ik doe zelf de kick-off. Ik roep hierbij alle weblogs op aandacht te besteden aan het volgende doel.

Doel van de Maand: Los Niños
Twee keurige Nederlandse dames hebben huis en haard in Nederland verkocht en verlaten en zijn in Guatemala gaan wonen. Daar ondersteunen ze verschillende projecten. Van een soort gaarkeuken tot het verstrekken van studiebeurzen aan de kinderen in één enkel gezin. Doneer je hier, dan weet je zeker dat je geld goed terecht komt. Dus, heb je naast een overwerkt libido en een stekelige commentaarbolster ook een blanke pit? Geef je dan meteen op als donateur! http://www.stichtinglosninos.nl


KREK.
 

De opvoeding van ongure sujetten

Als ik in de afgelopen weken, na het lanceren van het goede doelenplan op kladblog.com, iets geleerd heb, dan is het wel dat het gros van de weblogs geleid worden door toffe gasten. Al tonen ze ons ter ontspanning en vermaak vooral onder onderbuik van het internet, zelf zijn ze in de grond relatief beschaafd. Eerlijk gezegd een hele geruststelling. Ondanks mijn pogingen ze in de aanhef van mijn pleidooi wat te prikkelen, zo niet te beledigen, zijn ze daar grootmoedig overheen gestapt en hebben ze zich als één man (m/v) achter het goede doel geschaard. Ik voel me trots om (zij het in de rol van buitenstaander) deel uit te maken van dit stelletje onaangepaste weblogschooiers.
Wat me echter alleszins
tegen gevallen is, zijn de persoonlijke aanvallen van ongure sujetten die louter het feit dat ze het niet met mijn initiatief eens zijn al voldoende aanleiding vonden om op botte wijze de discussie met mij aan te gaan. Er zijn bezoekers die aanstoot nemen aan een schone zaak. Zij willen hun weblog lekker vies houden. Wat ze het zelf Onafhankelijk of Rebels noemen. Waarbij ze voorbij gaan aan het gegeven dat Rebels juist anders is dan de standaard. Een goed doel op volkomenkut is op zich al een daad van rebellie.

Maar enfin, daar kwamen dus discussies van, die al snel hoog opliepen. En het gekke is, betreffende commenters hebben een dusdanig dikke plaat voor hun hoofd, dat zelfs als je ze helemaal afdroogt en volledig voor aap zet, ze gewoon dóór gaan met beledigen. Ze merken niet dat ze het onderspit al lang gedolven hebben, en blijven als kinderen in het cowboy-spel telkens opstaan en roepen: "Maar nou schiet ik jou weer dood!"
Ik neem aan dat meer liefhebbers van leuke logs lijden onder deze ruwe lieden, en stel daarom een uniforme handelswijze voor (zelf houden onderhavige types erg van 'loggewoontes' waarmee je kunt laten zien dat ze tot de incrowd beheauren).

Mijn voorstel:
Als kinderen een driftbui hebben en onredelijk gedrag vertonen, is dat negen van de tien keer een manier om aandacht te vragen. De enige tactiek om dit gedrag af te leren is: negeren. Mijn voorstel is dan ook een <b>standaardreactie</b> op ongefundeerde en brute aanvallen van zinloos gewelddadig tuig. Te weten een @-teken, gevolgd door de nick van de onverlaat, met daarachter [...]. Voorbeeld:
@krek [...]
Bovendien is het de bedoeling dat je in hetzelfde postje een serieuze reactie geeft op een andere commenter, zodat de discussie er niet onder lijdt. Heb je niks aan een ander te melden, dan laat je ook de @nick[...] achterwege, en doe je er gewoon wijselijk het zwijgen toe.
Ik weet, het is een noodgreep, maar er zit niks anders op. Telkens als je probeert je met argumenten te verdedigen tegen de provocaties van dit soort lagere levensvormen, geef je ze wat ze willen: aandacht. Met de @nick[...]-strategie is de lol er hopelijk gauw voor ze af.

PS: overigens heb ik niks tegen een lekkere rauwe scheldpartij. Polemiek is ook een vorm van kunst. Wat mij betreft mogen we elke maand naast het goede doel ook een speciale flamepagina openen. Een soort polemie-arena, waar men elkaar met fantasie en intelligentie verbaal te lijf kan gaan over élk denkbaar onderwerp. Alleen ben ik bang dat de gemiddelde hanglogjongere het daar geen drie refreshrondes uithoudt ;-)

PPS: mocht iemand zo'n arena willen oprichten, dan graag onder de naam van de geestelijke vader: "The Krek-Dôme"!

©KREK.

Ligt het aan mij?

Ik zie de laatste tijd overal complotten. Nou lees ik net weer in de krant dat de engste Belg van België, de al jarenlang in de gevangenis op zijn proces wachtende M.D., de ene na de andere ontsnappingsmogelijkheid krijgt geboden. De deur van de gepantserde wagen die hem moet vervoeren wil niet dicht. Sleutels van handboeien worden gevonden in een pak zout, vlak bij zijn cel. Nu kán het zijn dat de Belgen in het algemeen en de Belgische politiemensen in het bijzonder net zo dom zijn als wij Nederlanders graag willen doen geloven. Ik geloof dat echter niet. Ik denk dat iemand die graag wil dat D. probeert te ontsnappen hem zogenaamd per ongeluk steeds een kans biedt. En dat iemand anders met een doorgeladen pistool staat te wachten tot D. gebruik maakt van die kans.

Natuurlijk zullen een hoop mensen zeggen dat dat juist mooi is. Dat D., de vermeende moordenaar en verkrachter van kleine meisjes, het verdient als een hond op straat doodgeschoten te worden. Maar let op, hè, hij is nog niet veroordeeld, zunne! En tijdens zijn proces zal hij misschien nog heel interessante dingen gaan zeggen over andere enge Belgen. Wellicht zitten daar zelfs enkele hooggeplaatste enge Belgen tussen. Mensen die in de positie zijn en aanleiding zien om D. te helpen ontsnappen zodat hij als een hond op straat doodgeschoten kan worden. Zelf zie ik D. dan ook liever nog even levend in het cachot en voor de rechter. Tot er meer duidelijkheid is over eventuele derden die eventueel baat zouden hebben bij zijn eventuele dood.

En dan die aanslag in Madrid (vreselijk, wat daar gebeurd is, moet je er dan altijd even bij zeggen, alsof er ook maar één iemand aan twijfelt dat ook jij het vreselijk vindt, wat daar gebeurd is). Maar enfin, die aanslag in Madrid dus, hè, die gepleegd zou zijn door de professionals van el-Quaeda. Als ik dat hoor, dan knaagt er iets bij mij. Iets van twijfel. Waarom zou el-Quaeda (wat natuurlijk een vreselijke foute club is met vreselijk foute moslims er in, moet je er dan altijd even bij zeggen, alsof er ook maar één iemand etc....) nou ineens Madrid te pakken nemen? Om de steun van Spanje aan Amerika? Als vergelding voor deelname van de conquistadores aan de - godbetert - kruistochten? Het moet toch niet veel gekker worden! En dan wordt vlak na de aanslag ergens een busje gevonden met een opruiend cassettebandje er in, en blijkt een bekende terrorist en inmiddels gevangen genomen verdachte achteraf in een van de treinen herkend te zijn door een medepassagier. Wel heel erg toevallig allemaal. En ook niet erg slim van die terrorist, om zelf in een trein te gaan zitten waarvan een ander deel opgeblazen gaat worden. Mislukte zelfmoordactie, verkeerde plek ingestapt? Of zijn die terroristen echt zo dom? Ik geloof er niet in. Ik ben bang dat er iets anders achter zit. Namelijk hetzelfde als achter de plotseling zo noodzakelijk geachte oorlog tegen Irak: geld.

Religie is maar zelden de ware drijfveer achter oorlog en geweld. Er speelt altijd een achterliggende strijd om macht, invloed en geld. Irak had olie, maar wilde die alleen verkopen voor Euro's en Roebels. Dus kregen Frankrijk en Rusland de mooiste concessies. Dat vonden ze in de US niet leuk. Dan maar oorlog, ook al waren veel Europese landen (Frankrijk en Rusland voorop) tegen en waren er wel dreigender landjes, inclusief atoomprogramma en minstens even fanatieke mafketels aan het roer, maar zonder olie. Hoe dan ook, Saddam werd afgezet, alle contracten van de schurkenregering werden ongeldig verklaard en de wederopbouw kon beginnen. Met Amerikaans geld en onder Amerikaanse regie. Moet je opletten wie straks de mooiste concessies krijgt. Lachende derde: de wapenindustrie.

En kijk naar wat er de laatste jaren gebeurt in Indonesië en op de Molukken: daar ging het al decennia prima tussen christenen en moslims. En ineens zijn er provocaties en ontbrandt er zomaar een heftige burgeroorlog. Lachende derde: de wapenindustrie.

En nu ontploffen er dus treinen in Spanje. Toevallig twee dagen voor de verkiezingen. Gevolg: destabilisatie, een nieuwe regering die oproept tot strijd tegen het internationaal terrorisme. Het lijkt wel of elke keer als het een beetje rustig wordt in de wereld, ergens iemand zegt: "It's quiet out there... a little too quiet!" en vervolgens een bommetje los laat, waarvan dan een of andere etnische groep de schuld kan krijgen. Lachende derde...

Ik hoop nu maar dat als er straks hier in Nederland een moskee de lucht in gaat, of een christenkerk of zelfs maar de stoomtrein Hoorn-Enkhuizen, dat we dan niet meteen de schuld bij de radicale protestanten of Grootebroekers leggen, maar ook even denken aan mogelijke andere belanghebbenden. Zoals lachende derden.

©KREK.

Olééé, olé, olé, olé!

Gisteren weer met verbazing op tv naar het voetballen gekeken. Of liever, naar de fans. Moet je ze daar zien zitten, op de tribune bij 'hun' club. Ze zijn uitgedost in een kleurencombinatie die aansluit bij die van hun vereniging en lijken zelf niet door te hebben dat ze zich volslagen belachelijk maken met hun debiele petjes en foeilelijke sjaals. Verder gedragen ze zich als losgeslagen primaten, met name als er op het veld iets gebeurt waar zij het niet mee eens zijn. Wordt bijvoorbeeld een van hun geadoreerde spelers onderuit geschoffeld, dan springen de fans op, hun ogen puilen uit, de aderen in hun hals zwellen vervaarlijk op, ze heffen hun vuisten, stampvoeten en maken de meest woeste grimassen. Daarbij schreeuwen ze zich de longen uit het lijf, terwijl druppeltjes spuug uit hun mond op de mensen vóór hen regenen. Wát ze precies roepen, blijft goeddeels onverstaanbaar. Gelukkig maar, want als je het wel verstaat, is het meestal weinig verheffend. Soms ook richten ze zich massaal tegen de scheidsrechter. Mocht deze in hun ogen een vergissing begaan ten nadele van hun club, dan krijgt hij vreselijke vervloekingen naar het hoofd geslingerd. In de spreekkoren figureren akelige ziektes, intieme lichaamsdelen van dieren en refertes aan 's mans afkomst in relatie tot het vermeende beroep van zijn moeder. Niemand kijkt er van op dat dit gebeurt. Het hoort er bij. Men zegt vergoelijkend: "Ach, het zijn fans, hè. Dan krijg je dat."

Naast fans van Ajax, Feijenoord en Real Madrid heb je ook fans van verschillende goden. Ook die zijn dikwijls te herkennen aan speciale pakjes of versierselen. En ook die gaan als wilden te keer als ze vinden dat hun club onheus bejegend wordt. Als iemand iets onaardigs zegt over hun verenigingsorgaan of het nut van hun vaak eeuwenoude spelregels in twijfel trekt, worden ze woest. Ze gaan de straat op, zwaaien met hun vuisten en tonen teksten die hameren op het naleven van hun regels. Wens je niet tot hun vereniging te behoren, dan ben je automatisch een vijand. Zij vinden het dan legitiem om je te verwensen en te vervloeken, waarbij ze je meestal ook nog eeuwig ongeluk toebedelen. Want hun privé-clubparadijs, daar kom jij als niet-lid mooi niet in. Van je langzalzeleven niet, en daarna ook niet. Lekker puh!

En dan heb je ook nog mensen die fan zijn van een land. Hun vereniging, dat is hun volk. En hun clubhuis is hun vaderland. Zelf hebben ze de nodige kritiek op hun club, en het bestuur bakt er in hun ogen helemaal niets van. Maar laat geen buitenstaander iets ten nadele zeggen van hun land, of kritiek hebben op de tradities en spelregels! Wie het niet met ze eens is, is een vijand. En dient dus bestreden te worden, desnoods tot in den doed.

Ik háát fans en ben van mening dat deze met alle mogelijke middelen bestreden dienen te worden. Fanatieke aanhangers van NEC, Jahweh of de Waddenzee... van mij mogen ze dat soort mensen allemaal tegen de muur zetten en KEI, maar dan ook KEIHARD uitlachen!

©KREK.

Weblogactie... het vervolg!

Ik moet toegeven, ik had niet echt een hoge pet op van de weblog-community. Het leek me een oppervlakkig wereldje, waar nieuws van gisteren oud en oninteressant gevonden wordt. De gemiddelde bezoeker van een weblogs heeft de aandachtscurve van een 3-jarige en is alleen geïnteresseerd in filmpjes van mensen die al dan niet gemotoriseerd op hun bek gaan, foto's van naakte meisjes en freaks die onwaarschijnlijke objecten in daartoe niet geëigende lichaamsopeningen dragen, en in abominabel Nederlands gestelde scheldpartijen.

Dat dacht ik. Tot ik - nu zo'n maand geleden - het initiatief nam voor een Goed Doel-actie. Toen bleek dat er wel degelijk aandacht was voor een ander geluid. Dat men zelfs op volbloed amusementslogs als Flabber best bereid was een appèl te doen op wat minder intuïtieve menselijke kwaliteiten. Zoals filantropie. Afgezien van een paar mentaal minderjarigen was men zelfs ronduit positief. Naast een negental ostentatieve deelnemers, die wel met hun logo op de Goeddoelpagina wilden staan, blijken er ook diverse anonieme deelnemers te zijn, door weblog-facilitator web-log.nl op het spoor gezet van de goeddoel-actie. Zo kwam ik het logo van Los Niños geheel toevallig tegen op atkins.web-log.nl/.

Ik helemaal blij. "Zie je wel", dacht ik, "de mens is in de grond toch tot het goede geneigd." Gezien de gezamelijke bezoekcijfers van alle deelnemende weblogs moeten ettelijke honderdduizenden bezoekers de button van Los Niños gezien hebben! Eerlijk gezegd was ik best wel trots. Ik had toch maar mooi voor duizenden euros webreclame geregeld voor een goed doel. Gratis en voor niks.

Gesterkt door dit resultaat was ik vanmorgen bezig met het zoeken naar het Goede Doel voor de maand April, toen ik een mailtje kreeg van de voorzitter van de stichting Los Niños. Ik was natuurlijk erg benieuwd hoeveel mensen mijn goede voorbeeld gevolgd zouden hebben. Dit schreef hij mij:

Geachte heer,
Van de penningmeester van de stichting Los Ninos heb ik vernomen dat er 25 euro is binnengekomen en die komen dan ook nog van u af. Ik dank u voor de bijdrage en hoop dat u in de toekomst meer succes heeft bij het streven de jeugd in de richting van de door u aangedragen goede doelen te schuiven.

Groetend
E van den Heuvel

NUL! Nul mensen hebben geld gestort. Zelfs de eigenaren van de deelnemende weblogs, die het idee tegen vermelding van hun site op de Goed-doel-pagina enthousiast omarmden, hebben niet de moeite genomen ook maar een paar eurootjes over te maken. Zelfs de heren van Kladblog, die in de comments aan cynische bezoekers aanboden het bewijs van 'onze' overschrijving te zullen posten, schermden kennelijk alleen met mijn overschrijving. En hebben zelf geen stuiver gestort!

Mijn vertrouwen in de mensheid is geschaad. En mijn vooroordelen over weblogvolk bleken waarheid. Al die lui met hun grote bek over asociaal gedrag van anderen blijken zelf niet in staat tot het geringste blijk van fatsoen: zelf datgene doen waartoe je anderen oproept. Jullie, en daartoe reken ik ook alle weblogbezoekers die inwendig schouderophalend doorklikten naar het volgende sensatiemoment, zijn allemaal gevoelloze knurften. En jullie hebben jezelf hierbij het recht ontnomen ook maar één negatief oordeel over het gedrag van anderen - hoe abject ook - uit te spreken. Want het bewust achterwege laten van fatsoenlijk gedrag is óók onfatsoenlijk.

Oh, krijg ook allemaal het rambam.

©KREK.