1986/1987

Ik werd Gregory Hakkenberg, born in the USA en autoverkoper bij Stanley Dodge Superdealer. Dit werk heb ik een paar maanden gedaan, maar het was geen onverdeeld succes. Ik bezat niet de juiste eigenschappen voor succes in de autohandel. Zo bleek ik niet erg goed in het verkopen van auto's. Ik wist niks van auto's en ik had niks met auto's.
Sterker, in Nederland had ik niet eens een rijbewijs!

Om een lang verhaal kort te maken, ik kwam in San Diego een nieuwe vlam tegen, keerde zonder haar terug naar Nederland, miste haar onhoudbaar, keerde terug naar Amerika om haar te overtuigen mij te volgen, kreeg haar zo gek met me mee naar Nederland te verhuizen en ging in Amsterdam weer op de rondvaart werken. Zodra het toeristenseizoen afgelopen was, stapte ik over naar de roze warmte van sexclub Casa Rosso, waar ik een paar maanden van 's middags 5 tot 1 uur 's nachts disk jockey speelde en het lichtorgel bediende bij de 'fucky sucky' live shows.

Spannend? Geloof me, de lol van mensen die 'het' doen op toneel is er na een paar weken behoorlijk van af. Ik kan nog steeds het nummer 'Night shift' niet horen zonder visioenen van de te weelderig gebouwde Duitse Ina, die iets met brandende kaarsen deed.

Het is duidelijk, dat kon niet duren. Ook al omdat ik elke avond laat en vol gratis rum-cola's thuis kwam en mijn uit San Diego 'geschaakte' geliefde Hiromi zich iets anders had voorgesteld van een fijne relatie in Nederland. Ik moest snel op zoek naar een andere werkkring. Een wervingsadvertentie van Slot & Bos in mijn lijfblad Propria Cures deed me denken aan mijn oude ambitie. Ze zochten een copywriter. Ik besloot te solliciteren.

Mijn sollicitatiebrief luidde als volgt:
Ik kan kort zijn: "Slot, Bos & Hakkenberg van Gaasbeek."

Daags na verzending kreeg ik spijt. Het was gewoon niet goed genoeg. En ik mest bij de Casa Rosso weg. Daarom schreef ik snel twee extra sollicitaties aan Slot en Bos, dit keer onder valse namen. Dit leverde mij n proef- opdracht op, waar ik vervolgens dagen op heb zitten ploeteren. En niet voor niks, want na zorgvuldige schifting door de heren Slot en Bos zelve bleven er twee kandidaten over: ik en een ander. Ze namen de ander.

En nt op tijd schoot goede vriend Ruud te hulp. Deze zat op dat moment met het omgekeerde probleem: hij had twee copywritersbaantjes tegelijk aangeboden gekregen. Een van die twee sloeg hij op de valreep af. Het contract lag al op tafel. Maar, zo troostte hij de creative director, hij wist wel iemand anders voor die baan. Ik solliciteerde met een originele portfolio, de proefopdracht voor Slot & Bos,
en werd aangenomen.